De Klimaatwet is een peperduur symbolisch gebaar zonder enig klimaateffect, dat grote delen van het Nederlandse volk in de armoede dreigt te gaan storten. Dat moeten we dus niet willen.
Maar wat heeft dan wel zin om te doen aan de klimaatverandering en aan de energievoorziening van Nederland?
Dijken verhogen
1. De dijken verhogen en de waterbeheersing verbeteren, want enige zeespiegelstijging en waterafvoerproblemen zijn onvermijdelijk.
We houden het sowieso niet tegen, het gebeurt toch, dus symptoombestrijding is de enige redelijke aanpak. Jammer maar helaas.
Korte termijn: over op buitenlands gas
2. Voor de komende halve eeuw: stoppen met Gronings gas wegens de aardbevingen en overschakelen op buitenlands gas.
Buitenlands gas is ruim voorhanden op de wereldmarkt, is erg goedkoop en relatief schoon. De wereld kan daar zelfs nog wel een hele eeuw mee vooruit.
De enige investering die we daarvoor moeten doen, is het bouwen van enkele fabrieken om het buitenlandse gas om te zetten naar Groningse calorische waarde. Zo kunnen ook oudere gasketels nog gebruikt blijven worden.
Stoppen met subsidiëren van windmolens en zonnepanelen
3. Onmiddellijk ophouden met subsidiëring van onrendabele, landschapverpestende windmolens en zonnepanelenparken.
Deze vormen van energie kunnen nooit voldoende worden opgeschaald, en nooit gelijkmatig genoeg energie leveren (denk aan een windstille winteravond). Bovendien richten ze grote schade aan het landschap aan.
Geen subsidies meer voor electrische auto's
4. Subsidies voor electrische auto's hebben geen zin, want het is nog maar zeer de vraag in hoeverre die nu zo milieuvriendelijk zijn.
Bovendien zijn ze een speeltje voor de rijken, want de armen kunnen ze sowieso niet betalen. Grootschalig electrisch rijden is dus niet alleen (mogelijk) zinloos qua milieu-effect, maar ook sowieso onhaalbaar.
Onderzoek naar groene kernenergie
5. Grootschalig onderzoek en ontwikkeling in gang zetten betreffende groene kernenergie.
Want ooit raken de fossiele brandstoffen een keer op, en dan moet je een betrouwbaar en gelijkmatig leverend alternatief hebben. Bovendien (wat vaak wordt vergeten): je moet nog genoeg fossiele brandstoffen overhouden om er kunststof van te kunnen maken.
Geen traditionele kernenergie, want het afval daarvan is onbeheersbaar lang gevaarlijk (miljoenen jaren) en er kunnen kernwapens van worden gemaakt. Dat moeten we dus beslist niet willen.
Thoriumcentrales: binnen handbereik
6. Bij groene kernenergie kun je allereerst denken aan thoriumreactoren. Dat is een techniek die hoogstwaarschijnlijk op middellange termijn (voor 2050) rendabel kan worden gemaakt.
In Petten wordt daar al mee geëxperimenteerd. Zie dit artikel in NRC Handelsblad (*klik*).
Thoriumcentrales kunnen op grote schaal worden ingezet. Want de grondstof (thorium) is bijna overal ter wereld ruim voorhanden.
Grote voordelen: het afval van thoriumcentrales is "slechts" 300 jaar gevaarlijk, de centrales zijn inherent veilig (meltdown is onmogelijk) en er kunnen geen kernwapens van thorium worden gemaakt.
Op wat langere termijn komt wellicht ook rendabele kernfusie binnen bereik. Maar voorlopig zijn thoriumcentrales de snelst toepasbare oplossing.
Kosten: hooguit enkele tientallen miljarden
7. Met de bovenstaande realistische aanpak zijn we geen honderden miljarden kwijt, maar "slechts" enkele tientallen miljarden. Nog steeds veel geld natuurlijk, maar slechts een fractie van de kosten van de Klimaatwet.
De Nederlander kan dan rustig met betaalbaar gas blijven stoken en in een goedkope benzineauto blijven rijden. Vooral voor de kleine man die het nu al niet breed heeft, maakt dat een wereld van verschil....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten